Ako kahit sentimental madaling magpaubaya..
madaling kausap..magaling umiwas, magaling magpigil.
Alam ko kung paano magmahal, alam ko kung dapat ng magpaalam.
Tanggap lang!!!
Hindi naman ibig sabihin ng pagpapaubaya ay hindi kita mahal..
hindi rin ibig sabihin ng pag-iwas at pagpigil ay pagtanggi,
at lalong hindi nangangahulugan ng paglimot ang salitang paalam.
Nandito ka lang sa puso ko, iiyak pa rin ako ng dahil sa'yo...maaalala pa rin kita,
masasabik sa'yo..papangarapin ko pa ring nasa tabi lang kita.
Sasampalin ko pa rin ang sarili para gisingin kung sobra na ang pananaginip.
Ayoko lang naman na kahit madali akong kausap ay madali lang para sa'yo ang lahat.
Ayoko lang rin naman masaktan na ikaw ang dahilan...ayoko lang!!
Sapat na kasi sa akin ang minsan..sapat na sa akin ang 'yong mga tingin,
sapat na sa akin ang may totoo sa maraming pagkukunwari..sapat ka na sa aking pag-iisa.
Hindi ko kasi talaga yata kaya ang totohanan..
hindi yata ako ipinanganak para sa mga normal na ugnayan,
kakaiba talaga yata ang hugis ng puso ko kahit mabuti naman akong tao para sa kanila,
o baka naman kaya ako mabuting tao daw dahil kakaiba nga ang puso ko
at may mga sarili akong prinsipyo?
Ewan ko, basta para sa akin..ikaw! ikaw! ikaw!...sa madaling sabi KAYO!!!
Kayo ay para sa akin..walang away, walang gulo..sa mundo ko, bawat baling ko ay ikaw!
Hindi ako salawahan dahil wala naman tayo sa katotohanan.
Sentimental ako, oo..
pero hindi ibig sabihin ay magkahulugan ang pagpapaubaya at pagpapakamatay,
kaya lang naman ako nagpapaubaya kasi mas mahal ko ang aking sarili..
kasi kung ipaglalaban kita..hindi sa ibang tao kundi sa aking kaakuhan,
para ko na ring tinanggap ang alok ni kamatayan.
Inililigtas ko lang ang aking sarili..
kaya ngayon pa lang ay handa na akong ikaw
ay maging bula na lamang
na isinasayaw ng hangin
papalayo sa akin.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento